MISCONCEPTIONS

   

We love giving out advice, but most of us don’t take it. We give, but never take. What’s up with that? Now, think about life. What if we had listened to a few that really did make sense (and right, for what it’s worth), would we be happier? Maybe — but isn’t life about making it yours? -thoughtcatalog.com

Today's life adventure was just like the any other ordinary days of my life. I had so much of school stuffs and pigging out. Its like a habitual day to day activity but then Ive realized that I'm starting to get fed up with my so thought and believed awesome life. A regular happening that I'll forget as the time goes by.

As we dvanced in years, life is getting more and more tangled and impenetrable. We misconcept things, gave advices and opinions that we thought's the best for everybody, we commit mistakes that we or will not regret in the future, but little did we know, these were just the perks of getting older.

We get assosiated with such situations that we infatuated the best, the greatest.

My Untitled Post

Madali kang maile-let go ng tao tingnan mo, kasi yung akala mong mahal ka minsan nabubulagan ka lang pala sa mga efforts niya sayo. Paano mo masasabing mahal ka niya eh hindi ka niya nga maipakilala sa pamilya niya, hindi niya nga maipahiram yung cellphone niya sayo, at iba pang mga simpleng bagay. Pano mo masasabing magiging maligaya ka kasama yung tao eh ni hindi mo nga masabi sa kanya na “akin ka lang” dahil alam mong merong iba, yung hindi mo maisip kung anong future niyong dalawa dahil “hindi naman talaga kayong dalawa lang”. Masaya ka kasi nararamdaman mo yung mga efforts na di mo naranasan noon, yung alaga, yung concern pero ikaw din naman ang may kasalanan dahil sa umpisa pa lang alam mong maling mali pinasok mo, alam mong masasaktan ka.

                Sa madaling salita, nasasaktan ako ngayon. Lalo na yung taong pinagkatiwalaan ko ng sarili ko yung magiging dahilan pa para mabawasan ang respeto ko sa sarili ko. Yung kinapalan mo na nga ang mukha mo pati balat mo para mahalin siya sa kabila ng alam mong meron siyang iba pero wala pa rin. Nasan na yung talino ko? Ngayon nagiging corny na naman ako para sabihin na nakakabobo talaga mag mahal. Yung inalagaan at pinalaki ka ng mga magulang mo para gaguhin lang ng ibang tao. Naiiyak akong isipin bakit ako pumapayag lang sa ganito, ito ba talaga yung deserve ko? Bakit pumapayag ako na walang plano ang isang tao para sa akin, bakit pumapayag ako na nahihirapan ako sa bagay na alam ko naman sa umpisa pa lang na wala ng patutunguhan.

                NAKAKAIYAK.

Kelen’s Dagger (ANG MGA PULITIKO)

Nakasanayan na nating marinig ang mga makapitlag-pusong pangako, plano at panata ng mgapulitiko. Mga balak dito, balak doon, mga nais na proyekto noon, ngayon atmaging sa hinaharap.

Ngunit minsan na bang pumasok sa ating mga isipan na sa dami ng kanilangipinapangako ay mapagkakasya pa kaya nila itong isakatuparan sa kanilang mgalimitadong termino?

Mga matataas na uri ng tao sa lipunan na magaling kung bumigkas ng mgasalita at pumukaw ng damdamin ng madla. Mga salitang lagpas-lagpasan sakanilang ilalaging oras sa pagkaka-upo sa kanilang mga mala-gintong upuan opwesto.

Hindi naman nilalahat ang mga pulitikong puro pangako lang, mayroon parin namang mabubuting tumatakbo na masasabing pag-asa pa rin ng bayan tuladnila……… Ah basta! Mayroon pa.

Tuwing kampanya mababanaagan ang matatamis na ngiti ng bawat kandidato,kaway dito, kaway doon. Matiyagang nakikipag kapit-bisig sa mga pawisangmagsasaka at karpintero. Taas noong nakikipagkamay sa mga malalansang tinderong manok, baboy at isda sa palengke. Minsa’y nawawari ko kung makatotohanankaya na wala silang pandidiring nadarama o tulad sila ng mga Hollywoodcelebrities na kailangang limitado lamang ang kilos upang hindi ma-caught in actng mga paparazzi. Sinasabi kaya nila ang mga katagang “Alcohol! Alcohol!” kapagsila’y nasa sasakyan na?

Ang mga kinauukulan ngayon ay maihahalintulad ko sa mga character sa DOTA. Tulad ng mga hero doon, ang mga pulitiko ay mayroon ding tatlong katangian. Ang agility, strength at intelligence. Madamisilang creeps o mga galamay at tauhan na siyangmay pagkukusang kumikilos ng mga bagay na dapat i-areglo,legal o ilegal man.Nakakapag “travel” din sila saan mang parte ng mapa at madami silang gold opera at mas dumadami pa sa paglipas ng panahon.

Pero siyempre tulad nga sa DOTA hindi pwedeng mawala ang mga kalaban sapulitika. Tulad ng Scourge versus Sentinel mayroon ding Liberal versus NationalistParty, pero hindi pedeng lumaban si Vengeful Spiritng mag-isa laban sa lima kaya sa pamahalaan kadalasan kailangang kumuha pa ngmga pulitiko ng mga kilalang personalidad upang kanilang maging ka-partidoupang mas lumakas pa. Dumadating din sa punto ng FirstBlood o kinikitil ang buhay ng katunggaling pulitiko upang manalo,mayroon ding Ultra Kill kung saan ang lahat ngmay koneksyon sa kalaban ay kinikitil din ang buhay.

Ngunit ang dahas ay gasgas na istratehiya na, bukod sa delikado itoisagawa madalas ay ito pa ang nagiging dahilan kung bakit tunay na hindi talaganagtatagumpay ang mga kandidato.

Sa halip gumagamit sila ng Cheat codes onandadaya na lamang sa panahon ng halalan o eleksyon.

Simple at nakasanayan ng pakinggan ng mga ordinaryong taong tulad natinang mga dayaan at kadumihan ng ilang tao sa pamahalaan.

At sa pagkakapanalo nila ay masasabing Godlikeo tunay na makapangyarihan talaga ang mga taong ito.

Mga taong tila mayroong Kelen’s Daggerna sa tuwing kinakailangan ng bayan ay nagte-teleport .Saka sila nawawala atnasa malayo. Pero lagi din nating tandaan na nag-e-expire ang version ng DOTA.Sa realidad, magtatapos din ang termino nila at hindi na mananalo pa kahithumingi pa ng rematch.

Rubiks Cube

Mahigit isang taon na ang nakakaraan magmula ng maghalal ng bagong mga uupo sa pwesto ang Pilipinas. Mababalikan ng ating mga isipan ang mahigpit na labanan sa pagitan ng mga kandidato lalong-lalo na sa pinakamataas na posisyon, ang pagkapresidente.

Kanya-kanyang pakulo, ideya, pangako at gimik. “Nakaligo ka na ba sa dagat ng basura, nagpasko ka na ba sa gitna ng kalsada…”Isa sa linya ng kanta na paulit-ulit nating napanuod at narinig sa telebisyon at radyo noong panahon ng pangangampanya na talaga namang tumatak na sa ating isipan. May mga kantang nagsilbing simbulo, mga slogan na bagamat maikli ay talaga naming may malawak na nilalaman at maging mga kulay na tumayo bilang pagkakakilanlan ng mg kandidato.

Hanggang sa nadaos na nga ang araw ng halalan. Halalang tila maihahalintulad sa isang Rubiks Cube. Ang kwadradong bagay na ito ay makulay. Tulad ng naganap na halalan kung saan may kulay kahel,dilaw,rosas,berde at madami pang iba. Kahel para kay Senate President Manny Villar, Dilaw na kinakatawan ng panganay na anak ng yumaong dating Pangulong Corazon Aquino na si Benigno Simoun “Noynoy” Aquino III, Rosas para kay MMDA Chairman Bayani Fernando at Berde para sa punong kinatawan ng NDCC Gilberto “Gibo” Teodoro. Habang patuloy na iniikot at binunbuo ang mga kulay ng Rubiks Cube, mas tumitindi pa ang labanan. Hanggang dumating na sa punto na nabuo na ang grupo ng unang kulay nasa itaas ng kwadrado, ang dilaw.

“Kung walang corrupt, walang mahirap” ang nagclick sa puso ng mga mamamayang Pilipino.

Dilaw ang nanalo. Si Noynoy Aquino na nangakong “tayo ang kanyang boss”. Na nagsabing walang “wangwang”.

At sa pagkakahalal ng bagong mamumuno, nagkaroon na naman ng pag-asa ang mga mamamayang Pilipino na makaahon ang Pilipinas sa pagdarahop nito. Isang bagong kabanata na naman na dumating sa ating mga buhay. Kabanata na sana’y ang tamang     daan na ang bagtasin.

End of Freshmen's First Sem

My first semester was enough to give me clues and hints on what should I expect in our second semester. I had surpass brain-tearing exams, eye-crossing assignments and supernatural professors. But the thing to cherish the most? I found friends. Set of persons who has opposing personalities but still, we clicked together.

Another written Talumpati (Prostitusyon)

PROSTITUSYON

Tunay na laganap na nag kahirapan sa ating bansa. Karahasan, pangmomolestya, nakawan, bunga ng kahirapan hanggang sa umabot na sa pagbebenta ng laman.

Sa kalaliman ng gabi, mababanaagan ang mga kababaihan na nakasanayan na nating tawaging mga “kalapating mababa ang lipad”. Maaaring nasa wastong edad ngunit kadalasang menor de edad ang nagpapakasasa sa kanlungan ng kanilang mga kliyente.

Prostitusyon. Ano nga ba ang prostitusyon?

Ang prostitusyon ang pagpapabili ng panandaliang aliw. Ito ay itinuturing na isang matandang hanapbuhay, sa bansang Pilipinas at iba pang kanluraning bansa. Ito ang madaling paraan ng pagkita ng pera kapalit ng kandungan at katawan sa mga hayok at gutom sa laman na mga parukyano. Sandaling bayad na ligaya para sa mga kostumer na walang takot sa Poong Lumikha. Ligaya na kapalit ay pera ngunit nagdudulot naman ng pagkawasak ng dangal at moralidad sa nagbenta.

Bakit nangyayari ito?

Kahirapan ang itinuturing na dahilan kung bakit lumalaganap ang prostitusyon.

Sa ating bansang Pilipinas, sa panahon natin ngayon, ang pagiging mahirap ay hindi lamang ang kawalan lang ng pagkaing mailalaman sa tiyan, ng lupang puwedeng tirikan ng kahit kubo man lang, hanapbuhay na disente, o makapag-aral ang mga bata.

Alam ba ninyo? Na ang tinatawagan na kahirapan sa ngayon ay nakatuon din sa kasalatan sa mga materyal na bagay na puwedeng magpasaya sa tao, mga Bisyo kagaya ng drugs, communication gadgets tulad ng cellphone, gimmick at iba pang karangyaan sa buhay ng tao. Ang pagkagahaman, o ang paghahangad na magkaroon ng kung ano ang mayroon ang iba sa mabilisang paraan.

Sa mga bansa sa Asya, noon ay itinuturing na ang sentro ng prostitusyon ay ang Thailand.

Ang Pilipinas ngayon ay isa sa pugad ng Prostitusyon sa mundo.

Ano ang nagtutulak sa mga disenteng babae na makipag-jamming sa mga lalaking may pera na hayok sa laman, sabagay ang ganito ay madalas nangyayara sa mga private room ng mga sing-along bar? Hindi po ba?

Ayon sa mga nababasa natin, sa mga internet, may mga estudyanteng babae na binibigyan naman daw ng allowance ng kanilang mga magulang, ngunit bakit pinasok pa ang pagsa-sideline sa cybersex? Isa pang bersyon ng prostitusyon sa makabagong paraan gamit ang teknolohiya tulad ng computer.

Ang punto, paano nga ba natin ito malalabanan?

Sa kasalakuyan, masasabing wala na rin tayong naiisip pang paraan upang malabanan ang pagbebenta ng laman. Sa puntong ito, makabubuti na lamang nating gawin ay ipagpatuloy ang buhay at iwaksi ang pangmamata sa mga taong may ganitong trabaho. Dahil ika nga, may pera sa basura. Sa ibang paraan nga lamang tulad nito, sa prostitusyon sila nagkakapera. Sa trabahong imoral sa paningin ng iba ngunit trabahong syang bumubuhay naman sa iba.

-dxupfm-reference

SUPERNATURAL PROFESSORS

Do you realize that plenty of professors don't realize that they come off as terrorists? They aren't like your high school teachers anymore. How do you survive a terror and weird professors in your studies?

You assume that every time you see a professor or instructor standing in front of your class, that person is highly educated, qualified and competent to be there.

Maybe yes, maybe no.

I’m proudly introducing myself as a part of the class H-125. In the past three months that we have spent in the four corner room 326, I can strongly say that our class consists of stupendous students who are very much talkative, DOTA addicts, music lovers, dancers, energetic, exciting and out of the box but very brilliant students.

But when the clock’s hand touches the 8:30, things change. It seems like the clear sky became dark with lightnings and thunders in just a second. A hand touches the doorknob and slowly pull it and then BOOOM! A professor came out from nowhere. Seems like a pastor walk in the room. Oh yes folks, its ENGLISH TIME! Donne Robert’s favorite subject.

Let’s start the discussion with the golden question, what is Grammar? Then Vocabulary and Communication? Followed by what is Success? Oh men, in the past three months that we are discussing these words, still, we can’t perfect the so called “exam” of that human being. I always hear the word “bitch” from my blockmates that describes what we feel when she comes, as well as the expression “mehgawd” pleasing somebody to close the door so she can’t enter the room. A sentence I recall from her, “you like English huh, You like it?.” And the whole class raised their hands saying that they all like English class. LOL. Knowing that a while ago, before the subject comes, we all want to leave and cut class especially Combalicer. The capricious, priceless and cutest student of our class and also the apple of the eye of every professors. One thing, when professor read the surname Ogawa, she always ask if Yuki is a Japanese. Asking again and again and again and again and again ….. WTF ?

There are times that even you push, work hard and put a lot of efforts in teaching, still its not enough. Like our 7:00 class. A weird human being enters the room and always start the class with a prayer. A god-centered person who says that God HAS A NAME! Oh well, she said it! What a headache. One of the reasons why our boys like Pacheco, do the dirty finger while our JPL prof is writing on the whiteboard. She even spells world peace as “world piece”. I’m not good in spelling but what the hell is that?

The possession of being a PROFESSOR is equivalent to GODLIKE status. It is not always the case. Basically, we wish to have an eject button to push when we want to eject the professor. Or even we wish to have a Kelen’s Dagger so that we can go out the room in 1200 range when we feel like we are almost to puke in a subject.

But in reality, no matter how the professor tore and grind our brain into chips with their teaching styles and techniques, still, they are the one who hold our grades or should I say the one who hold our “futures”. Even we want to vomit their subjects ,still, we will swallow our vomits just to have good grades. Because in real world, Professors are like Passengers, like a customer who are always right.